Moederliefde

Het voelt zo verzorgend, zo onvoorwaardelijk.
Laat me dobberen in de eindeloze oceaan – het vruchtwater van de baarmoeder.
Laat me zwemmen, maar dan zonder stopwatch erbij.
Ik hoef niks, ik moet niks, er is geen plan, want alles is nu.
Ik voel een soort aanwezigheid om mij heen, het is alsof lucht bewust is geworden – alsof het adem is.
De wereld lijkt uit één grondstof gemaakt te zijn. Het is niet dat wij in een wereld/ ether bewegen, maar alles is de wereld.
Kleine Nico zit met een groot bord pap op de bank, onwetend van de grote mensen wereld. Deze wereld is onvoorwaardelijk veilig.

Onderbewust vertrouw ik volledig op je, want jij weet hoe het moet gaan –
het voelt alsof ik word beschermd, ondanks dat er geen vijand of kwaad lijkt te bestaan.
Het is compleet, heel – perfect zoals het is.
Geen tegenstrijd, mening of oordeel.

Een extatisch gevoel, sterke aanwezigheid van het oeroude ‘zijn’ –
het gevoel dat men niet kan vergeten.
Krijg die grijns niet van mijn smoel af –
De smoel van de oorzaakloze vreugde.

Ik kijk naar mijn knieën die op en neer bewegen,
Ik weet dat men dit fietsen noemt, maar het voelt als vliegen.
De wereld lijkt conceptueel te geraken, onwerkelijk, dromerig.
Ik weet dat ik eigenlijk niks weet en heb daar vrede mee.
Kennis is slechts te begrijpen – waarheid is te voelen.

12-4-2020

2020-04-12T15:24:14+01:00